TERUG

Straatpraat: Gijs en Brechtje

Dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking

Voornaam

“Dit is prachtig, dankbaar en  warm werk!”, aldus de enthousiaste eigenares van ‘Gijs en Brechtje’, een huiselijk onderkomen voor mensen met een verstandelijke beperking: Belinda van de Bunt. Dit pand is onopvallend maar veilig gesitueerd achter een steeg, schuin tegenover Bruna. Zij bedacht de naam ‘Gijs en Brechtje’ ooit op een Turks strand; niet iedereen heeft door dat deze naam is ontleend aan de naam van onze geliefde straat…
Dagelijks worden hier zo’n zeven mensen –Belinda noemt hen ‘cliënten’ -opgevangen en begeleid door Belinda en haar drie vaste collega’s Daphne, Stephanie en Alice. Omdat dit een kleinschalige opvang is, heerst er een persoonlijke en ontspannen sfeer. Als ik voor het gesprek aanschuif aan de lange tafel voor een inleidend bakkie leut, word ik ter verwelkoming spontaan omarmd door één van de cliënten, van wie de meesten het Syndroom van Down hebben, die altijd oprecht en direct zijn: “Heerlijk om met deze bijzondere en jonge mensen om te gaan!”

Bouwend bijtje

Belinda is haar lieve leven gestart in Loosdrecht in 1964, als oudste, met drie broertjes. Vader had aldaar een groentezaak (‘van de Bunt’) die tegenwoordig als ‘Jumbo’ wordt gerund door twee van haar broers. Na de Mavo deed ze de opleiding ‘Jeugd- en kinderverzorging’; daarna maakte ze de Sociale Academie af. Ze ging al op haar 19e aan het werk in een Kinder Gezins Vervangend Tehuis (KGVT), alwaar ze vanwege de bureaucratie en ‘relaxte’ attitude van het personeel al gauw wist dat ‘dit allemaal veel beter kon’. Ze heeft vier kinderen tussen de 24 en 30 jaar, is gescheiden en woont alleen naast het pand van ‘Gijs en Brechtje’; ze woont al jaren op en om de Gijsbrecht, waardoor ze veel contacten heeft in de buurt, met name met winkeliers. Ze sport graag, doet aan roeien, maar is ook dol op een lekker avondje dansen. Daarbij had ze vaak oppaskinderen in huis, was peuterleidster, deed vrijwilligerswerk voor de Regenboogkerk en assisteert geregeld als vrijwilliger achter de bar in de Vorstin. Kortom: “Ik ben een zeer bezig bijtje!” 

Mij een zorg

Ze werkte een aantal jaren bij ‘Sherpa’ en ‘Amerpoort’, waar ze ook de bureaucratie en de dubieuze rol van het geld bezag: “Veel van het geld blijft aan de strijkstok hangen; slechts een klein deel komt terecht bij hen voor wie het bestemd is.” Dus groeide gestaag haar wil om zelfstandig aan de slag te gaan. In 2015 ontdekte ze het huidige pand, dat toen leeg stond. Maar ze was alleen; en beschikte niet over voldoende financiële middelen. Haar bevriende collega Petra was echter bereid te investeren in het pand en haar project: ze knapten samen het huis op en begin 2016 ontvingen zij hun eerste cliënt.  Omdat Belinda in de branche al een heel netwerk had opgebouwd, kwamen al snel meer klanten binnen, van wie ze er dagelijks maximaal acht wil en kan verzorgen. Sinds 2018 is Belinda eigenaar van dit ‘sociaal eenmansbedrijf met personeel’! In totaal heeft Gijs en Brechtje nu 13 cliënten, mede begeleid door stagiaires en middelbare scholieren die hier graag stage lopen –steevast van het vrouwelijk geslacht. Zij ondersteunen de drie al genoemde vaste medewerksters Daphne, Stephanie en Alice: “Ik ben ontzettend blij met hen: wij ZIJN Gijs en Brechtje!”

Samen aan de slag

De cliënten zijn hier drie of vier dagen per week. Die worden door vier (bege)leidsters met de auto thuis opgehaald, overal uit het Gooi. Ze verblijven hier vanaf zo’n negen uur tot half vier ’s middags. Aan de grote tafel doen ze allerlei klussen: zoals goodiebags voor de gemeente vullen, doosjes voor de sushi-point maken, kralen wegen en stickers plakken. Daarnaast wordt er dagelijks geknutseld, gepuzzeld en gewandeld, want men trekt er vaak op uit: onder andere (zelfstandig) boodschappen doen, werken op een kinderboerderij, schoonmaken en achter de bar staan bij een roeivereniging; op donderdag de Gooi- en Eembode rondbrengen. In principe kunnen zij alle fysieke handelingen zelf, zoals naar het toilet gaan, de lunch bereiden en met mes en vork eten; dat laatste is vooral goed voor hun fijne motoriek en vertraagt ook het tempo van eten. Belinda schetst: “Iedere gast wordt door hen hartelijk verwelkomd! Ze voelen elkaar vaak heel goed aan en zijn empatischer dan velen denken. Zij (en wij) willen graag –terecht- trots zijn op wat ze presteren. En het gaat er vooral om dat ze meedoen en een gewaardeerd onderdeel van onze maatschappij zijn! We respecteren deze mensen volledig en nemen ze heel serieus, al hebben ook zij wel eens hun dag niet (wie niet?). Maar we hebben altijd veel plezier met elkaar! Voor mij is het daarbij heel eervol dat hun ouders ons de begeleiding van hun kwetsbare kinderen toevertrouwen! Het is werk dat heel veel voldoening geeft!”, vertelt de vitale Belinda vol verve.

Zeker niet down 

De wat verdekte locatie op de Gijsbrecht is prettig: dichtbij maar niet áán de winkelstraat. Daardoor en de veilige plek heerst er een soort ‘dorpsgevoel’, ook omdat velen alhier deze mensen kennen en andersom: ‘ons kent ons’. Belinda werkt van dinsdag tot en met vrijdag:  “Ik ben natuurlijk best een beetje trots dat dit avontuur zo is geslaagd! Juist onze kleinschaligheid maakt het verschil met de grote zorginstellingen; dat wordt door ouders ook erg gewaardeerd. Iedereen komt hier vanuit een PGB (Persoon Gebonden Budget). Ik kan daarvan de financiën goed rond krijgen, hoewel ik persoonlijk met weinig tevreden ben.”  Dat de cliënten thuis worden opgehaald en weer thuisgebracht, heeft ook een belangrijke meerwaarde:  tijdens die ritjes is er gelegenheid voor wat persoonlijker contact en de ouders zien dat hun kinderen in goede handen zijn. Na de koffie, thee of limonade is het tijd voor klussen of om erop uit te gaan; altijd is de sfeer ontspannen. Er wordt vaak gelachen, soms gaat de muziek wat harder en wordt er een dansje gemaakt: het blijft een vertrouwd maar dynamisch geheel. “Ik kan hier enorm van genieten!” 

(T)Huis

Tot slot vindt ook Belinda het jammer dat er zo’n leegloop op onze straat is, “maar we zijn echt een deel van de Gijsbrecht en wij zijn hier (welkom) thuis en we blijven ons hier thuis voelen! Heerlijk!”

Niet ik, maar zij

Schrijver dezes vindt het grandioos dat er (nog) mensen zijn die niet hun eigen belang en hun eigen portemonnee vóór laten gaan, maar zich met hart en ziel inzetten voor de zwakke medemens.
Waren er maar meer Belinda’s…

straatpraat, frans kwantes

Frans Kwantes,
26 februari 2020.

van links naar rechts: Alice, Belinda, Daphne en Stephanie

Gijs & Brechtje
dagbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking
Gijsbrecht van Amstelstraat 128
1214BC Hilversum
t: 06 81541850

Gijs en Brechtje op stap.