TERUG

Straatpraat: De Zevenklapper

Feestartikelen speciaalzaak en vuurwerk De Zevenklapper’
(Of: het sprookje van ‘Catie en de Zeven Klappers’)

Vuurproef
Als ik de befaamde feestwinkel ‘de Zevenklapper’ betreed voor het maken van een eerste afspraak, stapt een oudere dame vóór mij de zaak binnen. Zij wordt door het ‘Hoofd Feesten en Partijen’, Catie Marijn, hartelijk begroet met drie klapzoenen (haha), aan wie ik dus vraag of alle klanten zo worden verwelkomd. Maar helaas …. (Klap één)

Het lange lontje
Catie (spreek uit: ‘kaatie’)  is in 1958 in Hilversum begonnen met het feestelijk leven en woont er nog steeds, maar ze gaat vertrekken…  Haar vader werkte bij ‘RACO’-papier, waar hij zich onder meer bezig hield met papieren decoraties.  Het was dan ook geen onverwachte stap toen hij in 1959 het pand aan de Hilvertsweg kocht en er ‘de Zevenklapper’ vestigde, een naam bedacht door Caties oma. Haar moeder stond tot 1977 in de winkel, die onder meer linten en ballonnen verkocht, waar al snel vuurwerk bij kwam. (Klap 2)
De oudste van Caties drie zussen nam het toverstokje over tot 1991: zij introduceerde de verhuur van vooral Sinterklaaskostuums en Pietenpakken. Vanaf 1991 is Catie hier de ceremoniemeester: 27 jaar veel feestgedruis, niet alleen in haar werk, maar ook met haar klanten, die hier altijd voor de LOL komen! “De leukste klantenkring die je maar kan bedenken!”

Verknald
Catie volgde na de Bavinckschool en het INAS, de opleiding tot verpleegkundige; dat werd wat in het toenmalige RKZ. De winkel is altijd een familiebedrijf is gebleven: neven, nichten, ooms en tantes draai(d)en mee, maar ook de beide kinderen die Catie kreeg: een zoon (nu 38) en een dochter, Laura (34): “Mijn grootste kracht in de zaak”: zie foto hieronder. Laura is tijdens ons gesprek ook aanwezig met haar dochtertje van zes weken. “Maar die zal niet meer in het familiebedrijf actief zijn”, vermoedt oma met enige weemoed, want Catie gaat van de fysieke winkel over naar een webwinkel.
In mei gaat ze met haar huidige man in Almere-Hout  wonen (“zal wel wennen zijn na 61 jaar Hilversum”), alwaar zij ook haar digitale winkel zal beheren. Zij neemt alle feestspullen mee, die opgeslagen worden in een ruim onderkomen in Zeewolde. Het huidige pand alhier is verkocht aan een huisarts, die er een detacheringsbureau voor medische personeel begint. Daarmee is de Gijsbrecht een dienstverlener rijker en een winkel armer. En is Hilversum ook één van de vijf vuurwerkverkooppunten kwijt… Uiterlijk 10 januari is De Zevenklapper hier verleden tijd. (Klap 3)

Opgelaten
Catie wil langzamerhand meer tijd vrij maken voor kinderen en kleinkinderen, die in Hilversum wonen; dus zal oma nog frequent hier waargenomen worden! Haar hobby’s zijn lezen en wandelen, maar schminken evenzeer. Daarvoor werkt zij veel samen met ‘Studio Bessels’, een gerenommeerde grimeeropleiding, op de Jan van der Heijdenstraat. Elke dag is de Zevenklapper open, behalve op zon- en maandag; dochter Laura, werkzaam in de kinderopvang, draait zo’n 16 uur per week mee.
De grootste afzet is die van ballonnen en ballondecoraties, zoals bogen en pilaren. De heliumballonnen (met gas, geen lucht) zijn ongewenst, want die stijgen op en blijven na de landing langdurig liggen ‘leven’. Inmiddels zijn er ballonnen die in de natuur geleidelijk afgebroken kunnen worden, inclusief een afbreekbaar vasthoudtouwtje. Daarnaast verkoopt Catie maskers, hoeden, pruiken en vele andere feestartikelen, zoals ‘leeftijdsartikelen’: voor wanneer iemand een bijzondere leeftijd bereikt heeft, bijvoorbeeld 21, 50, 100 of 150 jaar. (Klap 4)

Drol-lol
“Grapjes’ worden niet meer zo vaak verkocht als vroeger, al blijven fopartikelen in de sfeer van  ‘poep en pies’ populair, zoals de door mijzelf ooit –bij anderen- succesvol toegepaste ‘scheetzak’. Maar kinderen vinden ook een nep-drol prachtig, om in de woonkamer te leggen; of nep-ijs op de stoel van de juf of meester. Veel klanten komen ‘feestgericht’: bij Sint Maarten, Halloween, Sinterklaas. Een groot aandeel heeft de verhuur van kleding: die van Paashaas, Kerstman en Sint & Piet. Uiteraard is het uiterlijk van de laatste deugniet flink aan het veranderen, zowel qua kleding als schmink. “Je moet wel met je tijd meegaan!”, aldus energieke feestneus Catie.

Dan  liever (niet) de lucht in
Vuurwerk is natuurlijk een verhaal apart. Vroeger werd er door de Zevenklapper vooral ‘knalwerk’ verkocht, maar dat is geleidelijk overgegaan op meer ‘luxe sierwerk’. Zeg maar: zachtjes van oor naar oog. Zoals ‘cakes’, grote solide siervuurwerkpotten die je op straat parkeert.  Al in september wordt  begonnen met de inkoop, die meteen na de Kerst wordt afgeleverd. Daarvóór en daarvoor is alles uit de winkel weggehaald, om plaats te maken voor het vuurwerk, dat overigens een eeuwenoud ritueel is om boze geesten te verjagen. (Klap 5)
Wat niet wordt verkocht, wordt op 2 januari weer opgehaald. Er gelden strenge regels voor de opslag van het vuurwerk, zeker sinds ‘Enschedé’, 2001. Daarom beschikt de winkel over twee bunkers: massieve ‘kluizen’ (zonder geld helaas), waarin –net als in de hele winkel- een Sprinklerinstallatie is aangebracht. Uiteraard komen diverse controlerende instanties op bezoek, zoals gemeente en brandweer, alsmede een keuringsbureau dat een certificaat van veiligheid afgeeft; als alles in orde is, natuurlijk. Omdat vuurwerk al jaren ‘onder vuur’  ligt, zijn de kosten voor opslag en beveiliging flink gestegen, maar dat ‘hoort’ er nu eenmaal bij.

Een rotje geschrokken
Zoals gemeld stapt Catie per 10 januari over op haar webwinkel, een medium dat zo zijn voordelen heeft: zij kan zaken doen op uren dat het haar uitkomt en de klanten kunnen thuis op hun gemakkie de artikelen uitzoeken. Wel blijft ze de vaste klanten, onder andere scholen en horeca, de ballonnen en decoraties bezorgen. Omdat de concurrentie van grote ketens groter is geworden, wil ze zich vooral onderscheiden met wat luxere artikelen, zoals  prima slingers. “Het is hier nooit saai en ik heb  veel passie voor dit werk, wat niet wegneemt dat ik langzamerhand toe ben aan wat meer vrijheid en vrije tijd. De afgelopen 27 jaar zijn echt omgevlogen.” Vooral de laatste twee maanden van het jaar is ze heel druk, inclusief veel avondwerk. (Klap 6).
Catie: “Ik ben wel erg benieuwd of de digitale overstap mij -en de klanten- zal bevallen. Dat is best spannend, omdat ik het fysieke contact met de klanten grotendeels kwijt raak. We zullen zien.”

Verdoofd, niet gedoofd
Als we de blik naar de overkant van de straat richten, wordt Catie weer enthousiast: “Ik vind het zo ontzettend leuk dat buurthuis ‘de Kleine Lelie’ in dat grote pand aan de overkant is getrokken. Dat geeft aanloop, gezelligheid en verbondenheid. Echt heel leuk, ook al is het maar tijdelijk, maar ik ben hier toch snel weg, haha! Jammer is het wel dat op de Hilvertsweg betaald parkeren geldt tot negen uur, terwijl het op de Gijsbrecht  tot zes uur is.” (Klap 7)
“De Gijsbrecht is echt mijn ding! Ik doe ook mee met ‘Bizz’; ik hoor er dus bij, maar door de afstand ook weer niet echt. Nu klanten weten  dat ik wegga, krijg ik ontroerende en grappige berichten van hen; ze vinden het jammer maar ook begrijpelijk dat ik hier vertrek. “

Nou, na zeven keer een klap op deze prachtige vuurpijl, ben ik nu uitgeklapt…

De Zevenklapper: Voor de LOL  in het leven!
Kortom: KNAL!

Frans Kwantes,
14 december 2018

De Zevenklapper

Catie met dochter Laura.

De Zevenklapper
Hilvertsweg 40
Hilversum
www.de-zevenklapper.nl